Bunu hemen hemen her Pırlanta okuyuşumda yaşıyordum. Adeta birer mektuptu her makale.. ve bir mektup olmanın ağırlığını taşıyordu… Hem bir mektubun sayfa sayısını tutmak, yazarına ve mektubuna zulmetmek değil midir? Tek bir zarfı yüreğimde kaç ömürlük taşıdığımı kim bilebilir?

Bizler de lise yıllarında bu tepenin zirvesine çıkardık. Üstad’ın işaret ettiği “medrese”nin neresi olduğunu tahmin etmeye çalışırdık. Kimimiz, Hizmet’in ilk okulu olan Demirel Koleji olduğunu düşünürdü. İçimizden, “Acaba bizler de o medresenin bir öğrencisi miyiz?” diye sevinç ve gurur duyardık.

Ben edebiyatçıyım. 5. Strasbourg Adalet Buluşması’nın hukuki etkisi ne olur bilmem. Ancak cemiyet olarak birbirimizi görmeye, tanımaya, gündemleri bir yana koyup sevmeye zaman ayırmaya ihtiyacımız var. 24 Haziran gibi buluşmalara ihtiyacımız var. Allah bizleri firdevs sofrasında buluştursun.