Bunu hemen hemen her Pırlanta okuyuşumda yaşıyordum. Adeta birer mektuptu her makale.. ve bir mektup olmanın ağırlığını taşıyordu… Hem bir mektubun sayfa sayısını tutmak, yazarına ve mektubuna zulmetmek değil midir? Tek bir zarfı yüreğimde kaç ömürlük taşıdığımı kim bilebilir?
Ben edebiyatçıyım. 5. Strasbourg Adalet Buluşması’nın hukuki etkisi ne olur bilmem. Ancak cemiyet olarak birbirimizi görmeye, tanımaya, gündemleri bir yana koyup sevmeye zaman ayırmaya ihtiyacımız var. 24 Haziran gibi buluşmalara ihtiyacımız var. Allah bizleri firdevs sofrasında buluştursun.
“Sanatın ve beyanın ne büyük bir güç olduğunun farkında değiliz” dedim. “Halen daha yarım asırlık gündemlerde takılı kalmışız. Bir kez tadabilsek şiirin tadını, eminim çok şey değişecek. Cemiyetimizin bu zevkin yoksunluğundan sürünüyor bugün.”
Hasılı nihayet davamızı kaliteli bir sanatla ifade etmek istiyorsak, evvela davanın sorumluluğu duygusundan kurtulup iyi birer şair, yönetmen, ve solist olmalıyız… Dostlarımızın desteği bizi çok yere getirir ama daha önemlisi kendi destekçilerini oluşturabilecek kadar güçlü eserler ortaya koymaktır…
