Tövbenin Tepeleri - Züleyha Mary Fikret

Günah, ruhu, benliği ve insan fıtratını aşındıran manevi bir erozyon olarak açıklar Hocaefendi. Tevbe ise gönül zeminini kelime-i tayyibelerle, düşüncelerle ve güzel sözlerle çimenlendirerek yeniden yeşertmek anlamına gelir.

İnsan, bilmeden ve farkında olmadan ayağı kayıp bir çukura yuvarlanması gibi günaha düşebilir. Tevbe ile düştükleri yerden hızlıca çıkabilen, sağlam imana sahip insanlar ise bu zemini tövbe ile bir rampaya dönüştürerek yeniden yükselişe geçerler.

Tövbesizliğin Akıbeti Nasıl Hasıl Olur?

Tevbe edilmedikçe her günah, insanın kalbinde ve ruhunda bir tahribat oluşturur. Bu tahribat, insanın imandan uzaklaşmasına ve küfre yaklaşmasına, kalbin kasvet yoluna girmesine sebep olur. En sonunda, hiç tövbe edilmezse kalpler, dışarıda olanın içeriye giremeyeceği, içeride olanın da dışarıya çıkamayacağı bir hâle sürüklenir.

Bu, Allah’ın zulmü değildir; kulun günahında ısrarıyla kendisi için hazırladığı akıbetin yaratılmasıdır.

Kur’ani Model Olarak Tövbe

Züleyha Mary Fikret tövbenin yalnızca bir söz değil, hayatın yeniden başlayışı olduğunu açıklar. Bunu, Hz. Âdem aleyhisselamın yaptığı zellenin cennetten dünyaya inişine vesile olması ve böylece dünya yolculuğunun başlamasından anladığımıza değinir.

Tövbe ile Yükselişin Altı Basamağı

İlk olarak insanın, yaptığı hata karşısında gönülden nedamet ederek içten bir pişmanlık duymasıdır.

İkinci olarak, eski hata ve günahları ürperti ile hatırlamaktır.

Üçüncü olarak, eğer yapılan hata haksızlık yahut kul hakkı olarak cereyan ettiyse, hakkı sahibine teslim ederek haksızlıkları gidermektir.

Dördüncü olarak, fevt edilen sorumlulukları yerine getirmektir.

Beşinci olarak, günahlarla oluşan ruhsal boşlukları ibadetlerle ve dualarla tamir etmektir.

Altıncı olarak ise kalbin, Allah’tan başka bir şey buluşacak endişesiyle sarsılıp inlemesidir.

Bazı günahlar ferdî, bazıları ise içtimaî olarak değerlendirilir. Bu bağlamda her bir günahın farklı bir tevbe çeşidi vardır.

Kendine yahut Rabb’e karşı işlenilen günahlardan gözyaşı, geceleri ihya etme ve istiğfar ile arınılırken, birlik ve beraberliğin zedelenmesi ve umumla alakalı durumlarda ise yıkılan heyet-i içtimaiyenin eski sağlıklı hâline getirilmesi ve toplumun tamir edilmesi gerekir.

Ruhun Üç Farklı Tevbe Ufku

En dış çemberde, hakikatlere kapalı olan genel avamın kalbinde günahın acısını hissedip kelimelerle tövbeye yönelmesinden söz edilir.

Perde arkasındaki hakikatlere uyanmaya başlayan kişilerin tevbesi ise havâssa ait bir tevbedir. Onlar için dünya ile ahiret arasındaki perde aralandığı için, kendilerine ötelerden bakarak kendilerini ihsan ufkunda, huzur-i ilahîde hisseder ve her hâllerinde kendilerini hizaya çekerler.

En içte ise haslar üstü haslar, Hakk’tan gayrı ne varsa benliklerinden söküp hiçliğe atarlar. Bütün ışıkların kaynağı Olana ulaşarak tevbenin üçüncü yörüngesi olan evbe evresine ulaşırlar.

Ruhun miracının, tövbeden sonra gelen inabe ve evbe ile devam ettiği görülür.

Efendimiz’in İstiğfar Sırrı

Tevbe, yakınlık ve beraberlik ufkunu henüz bilemeyenler içindir. Onların sözleri bir günah tövbesi değildir. Onlar, Allah’ın beraberliğinde bulunma şuurunun zirvesinde olan inabe ve evbe makamlarında bulunmanın hâlini yaşarlar.

Kusurlarımızı kusursuzca onarmak tövbe ile başlar, O’nun rızasında derinleşip kaybolmak inabe ile devam eder, son basamakta ise O’ndan başka her şeye kapanmakla zirve olan evbe makamına ulaşılır.

Kurb ufkunda gezenlerin tövbesi ise günah çıkarma değil, daimî bir makam atlama ve bir önceki makamın yetersizliğini görüp ona istiğfar etmedir. Züleyha Mary Fikret Efendimiz’in günlük olarak ettiği istiğfarlara derin bir bakış açısı sunar.

Dünya Döndükçe Kampı'nın 4. Periyodu, Bakara Suresi tilavetiyle birlikte kaldığı yerden devam ediyor!